Διεθνής Ημέρα Γυναικών και Κοριτσιών στην Επιστήμη

Αλήθεια, πόσες φορές από τη στιγμή που γεννιόμαστε ακούμε για “αντρικά” και “γυναικεία” επαγγέλματα;

Ή ότι το κάθε φύλο έχει “έμφυτες” συγκεκριμένες κλίσεις και δεξιότητες και ότι-οποία έκπληξις-όσες στερεοτυπικά σχετίζονται με επαγγέλματα που συνδέονται με ευφυΐα, έρευνα και υψηλό κοινωνικο-οικονομικό στατους θεωρούνται “αντρικές”;

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει τη φράση “τα κορίτσια δεν έχουν έφεση στα μαθηματικά”; Πόσες έφηβες δεν έχουν αποθαρρυνθεί από το να επιλέξουν τις σπουδές των ονείρων τους επειδή θεωρητικά δεν οδηγούν σε επαγγέλματα που θα τους επιτρέψουν να “αφιερωθούν στη μελλοντική τους οικογένεια”;

Ας κρατήσουμε τα παιδιά μας μακριά από στερεότυπα, είτε γονείς είμαστε, είτε εκπαιδευτικοί και θεραπευτές, είτε θείες, νονοί, συγγενείς. Ας τους διδάξουμε από μικρά, με όποιον τρόπο μπορεί καθεμία από εμάς, ότι δεν υπάρχουν αντρικά και γυναικεία επαγγέλματα και πως είναι αμέτρητες οι γυναίκες που προήγαγαν και προάγουν τη ζωή μας μέσω της Επιστήμης και της Έρευνας.

Στον φορέα που για χρόνια εργαζόμουν ως ειδική παιδαγωγός-θεραπευτρια χρησιμοποιούσα συχνά σε μαθησιακές και ψυχοπαιδαγωγικες συνεδρίες ένα παιχνίδι που το παιδί καλούνταν να αντιστοιχισει το επάγγελμα με το άτομο που το ασκούσε. Πόσο όμορφο ήταν να βλέπει κανείς τα παιδιά να αντιλαμβάνονται ότι στις εικόνες εμφανίζονταν *η* γιατρός, *ο* κομμωτής, *η* μηχανικός αυτοκινήτων κλπ κλπ. Ακόμα κι αν αρχικά κάποιες αντιστοιχίες τους φαίνονταν παράδοξες, γρήγορα χαμογελούσαν, επειδή αντιλαμβάνονταν ότι εν τέλει μάλλον ήταν πολύ φυσικές. Πολλές όμορφες συζητήσεις ξεκίνησαν με αφορμή αυτό το απλό παιχνίδι.

Ας διατηρήσουμε λοιπόν στα παιδιά το ανοιχτό μυαλό που ούτως ή άλλως έχουν και ας αφήσουμε τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις σε άλλες, πιο σκοτεινές εποχές.

(το illustration είναι από την